"Aloo Duymuyor musun?"

Bir şirkette pazarlamacı olan Gürcan Ali, iş icabı Balıkesir'e gitmişti. Pazarlamacı tanımını da hiç sevmezdi. Pazarlamacı dendiğinde insanların aklına çok da iyi bir insan profili gelmediğini düşünürdü hep. Kıştan yaza geçişte hasta eden tarzda bir hava vardı o gün. Tıpkı insanların sabahleyin evden çıkarken ne giyeceğine karar veremediği havalardan.


Bir reklamcı müşterisi için şehir merkezine geldi ancak arabasını park edecek bir yer bulamadı yakınlarda. Söylene söylene park yeri aradı. "Balıkesir'in şehir içi trafiği Bursa ve İstanbul'u bile geçmiş azizim!" diye içinden geçirdi. Nihayet, gideceği müşteriye biraz uzakta katlı bir otopark buldu. Mevlevi dervişleri gibi döne döne katlı otoparkın en üst katına çıktı; yer buldu ve arabasını park etti. 

Müşteriye gitmeden önce tuvalet ihtiyacını gidermek istedi. Allah'tan hemen katlı otoparkın yanında tarîhî bir camî vardı. Hemen tuvaletine koştu; sadece iki tuvalet vardı erkeklere ayrılmış olan. İlk kapıyı zorladı ancak kapı kolu tam tur dönüyordu. Bozuk herhalde deyip ittirmeye başladı ancak bir sonuç alamadı. Kullanım dışı herhalde deyip diğer kapıya yöneldi. O kapının kolu da tam tur dönüyordu. Bilerek böyle yapmışlar herhalde deyip zorlamaya başladı ki içeriden arka arkaya homurdanmalar gelmeye başladı. 

- "Dolu diyoruz birader, anlamıyor musun?"
- "Hâlâ zorluyor ya hu! Aloo duymuyor musun?"

gibi sesler artık net olarak gelmeye başlamıştı. "Duymuyor musun?" kısmını anlayınca; anladı ki içerideki adam sesini yükseltmişti! Anladığı bir diğer şey ise işitme cihazlarını arabasında unuttuğu idi. Çok sıkıştığı için kıvranarak beklemeye başladı. İlk boşalan tuvalet kendisine içeriden bağırılan ikinci kontrol ettiği tuvalet oldu. Adam çıkınca sinirden kaşları çatık bir şekilde

- "Birader alacaklı gibi neden kapıya yükleniyorsun?" dedi. Kapı kollarının kendisini şaşırttığını anlatmaya çalıştı ancak adam onu dinlemiyordu. Aslında o sırada neden zorlamaya devam ettiğini de anlattı ancak tuvaletten çıkan kişi ona kulak asmıyordu bile. "İşitme cihazı kullanıyorum, işitme kaybım var." falan dedi ama etkisi olmadı. Adam çekip gitti dinlemeden. Muhatabının hangi ruh hâlinde olduğunu, ne gibi rahatsızlıklarının olabileceğini, neden böyle davrandığını düşünmeden, empati yapmadan çekip gitti.

Gürcan Ali çok sıkışmıştı ve hemen attı kendini tuvalete. Tuvaletteyken, insanların geniş düşünemediğini, empati yapmadığını aklından geçirdi. Kendisinin zaman zaman maruz kaldığı benzer sahneler aklına ReHiTu.com'daki "Engelli Bireyler Her Yerde" adlı yazıyı getiriyordu. Yine aynısı oldu.

İşini bitirdikten sonra tuvaletten çıktı ve tekrar otoparka döndü. Ömür boyu takmak zorunda olduğu işitme cihazlarını alıp bir an evvel müşteriye geçmeliydi. Pazarlamacıydı ve aracı takip ediliyordu. Patrona hesap vermek zorunda kalmayı sevmezdi Gürcan Ali. Tuvaletini kullandığı caminin adını merak etmişti. "İbrahim Ağa Camii imiş" diye mırıldandı ve akşam evde araştırmayı düşünerek aklının bir kenarına not etti.

Yorumlar

  1. Her iki taraf açısından da halden anlamak lazım.
    Gürcan bey tuvalet bulabildiği için sevinmeli. Bazı şehir içindeki küçük camilerin (özellikle hanım kısmında) kilit vurulmuş olarak da karşılaşılabiliyor.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. O da doğru ya. Balıkesir benim umûmî tuvaletler konusunda takdir ettiği bir il.

      Sil
  2. yazıyı okurken,aklımdan "tuvaletteki adam Gürcan beyin müşterisi olarak çıkmasın sakın! "diye geçirdim ama öyle olmamış,olsaydı nolurdu merak ettim şimdi..😊 yazının sonucu olarak,empati yapma yeteneğimizi daha çok geliştirmemiz gerektiği kanısına vardım.. elinize sağlık..🙂

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. O da başka bir hikayenin konusu olabilir aslında. Fikir için teşekkürler...

      Sil
    2. Bende aynısını düşündüm bir ara Ertuğrul Bey :)

      Sil
  3. Belki benim de tepkim öyle olurdu. Ama durumu anlayınca kusura bakma kardeşim derdim abi.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Durumu anlayabilmek de ayrı mesela zaten...

      Sil
  4. İnanın eğer o beyin duyma sorunu olmasa bile aynı tepkiyi alacağına inanıyorum artık. Üstelik umuma açık caminin tuvalet kapılarını da ibadetleri gibi düzenli kontrol etmeleri gerekir bence...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İbadetlerini düzenli kontrol ettiklerini de nereden çıkardınız?

      Sil
  5. Empati kurmak önemli tabii 😊

    YanıtlaSil
  6. İnsanlarda maalesef tahammül kalmadı. Hiç kimse birbirini anlamak için dinlemiyor. Hiç kimse orta yol bulmaya çalışmıyor.

    YanıtlaSil
  7. böyle durumlarda eğer ben içerideysem kapıya vuruyorum.
    yazının özeti; dinleyin, empati yapın.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Özet tespiti çok doğru!

      Hoş geldiniz bu arada...

      Sil
  8. Biraz sabır ve biraz tahammül gerek hepimize.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Eksikliğini sürekli hissettiğimiz değerler...

      Sil
  9. tatlı hikayeydi yaa :) pazarlamacılar aman aman ben de hiç sevmem yaa. bi ara kısa süre için ben de yaptım ama sevmedim işi tabii. kitap götürdüydüm doğuya. ama insanlarla uğraşmak zor diye hemen bıraktım. tuvalet deyincee, bizim ülkenin tuvaletleri berbat yaa. iğrenç hatta. çok pis yanii. yurtdışındaki tuvaletleri görünce valla insan çok utanıyor yaa :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kültür meselesi bu işler. Maalesef umûmî tuvalet kültürümüz hiç yok!

      Sil

Yorum Gönder

Yorumlarınız için teşekkürler!

Popüler Yayınlar